Maakt praten ons gelukkig?

Ik ben in een gezin opgegroeid waar we goede gesprekken konden voeren of starend naar de sterren konden filosoferen over leven op andere planeten. Maar echt praten deden we niet. Praten over jezelf, over je gevoelens of over waar mijn ouders vandaan kwamen. Ik wist waar mijn ouders geboren en opgegroeid waren en ik kende de foto’s van vroeger, maar ik wist niet wie ze waren, wat voor leven ze hadden.

Vroeger viel het mij nooit op dat we niet over onszelf praatte. Ik kan mij ook niet herinneren dat ik mij ooit heb afgevraagd hoe het nou echt met mijn ouders ging. Toen mijn zus psychologie ging studeren kwam daar wat verandering in. Opeens hadden we iemand in de familie die wel over dat soort dingen wilde praten. Ik snapte niet waarom ze opeens zo geïnteresseerd in mij was en zorgde daardoor meer voor ruzie dan voor goede gesprekken. Pas een paar jaar later, toen ik bezig was met mijn studie Sociaal pedagogische hulpverlening begon ik mijn zus te snappen. Ook toen viel pas het kwartje dat we veel praatte als gezin, maar weinig van elkaar wisten. Ik wist alleen nog steeds niet hoe ik zo’n gesprek aan moest gaan met mijn ouders.

Ik vond mijn gesprekspartner in eerste instantie in mijn nichtje. Zij is ongeveer een half jaar ouder dan ik en we zijn naast familie, ook echte vriendinnen. Omdat we ongeveer dezelfde herinneringen hebben aan onze familie en ook onze meningen over de familie nogal overeen komen kon ik goed met haar praten. We konden, en kunnen nog steeds, uren lang al onze familie trekjes bespreken en de hele familie analyseren. Deze gesprekken leerde ons ook meer over onszelf. Wat we hebben geleerd of geërfd uit onze familie en waar wij in verschillen van hen, dus wat we gedurende ons eigen leven hebben geleerd. Dit zorgde ervoor dat ik ook beter met mijn zus kon praten. In de periode dat ik op school leerde dat je ouders fouten maken in de opvoeding heb ik dan ook mijn frustraties met mijn zus kunnen bespreken. Nu weet ik natuurlijk dat die frustraties meer met mij te maken hebben dan wat mijn ouders ‘fout’ zouden hebben gedaan. Maar iedereen heeft een fase waarin alle schuld op de ouders gegooid wordt. Ik was blij dat ik dit met mijn zus kon delen. Zij vond het waarschijnlijk vooral fijn dat na al haar harde werk om mij aan het praten te krijgen, ik haar eindelijk begreep. Ook heeft het onze band sterker gemaakt.

Maar nu ben ik op het punt dat ik steeds nieuwsgieriger ben naar mijn ouders. Wie zijn ze eigenlijk, wat voor jeugd hebben ze gehad en wat heeft hen gevormd tot wie ze nu zijn. Wie waren mijn opa’s en oma’s als ouders. Hoe was hún opvoeding. Met die nieuwsgierigheid ben ik ook op het punt dat ik er naar vraag. Ik heb al een aantal keer aangegeven aan mijn ouders dat ik graag meer wil weten van mijn opa’s en oma’s aangezien ik het hen zelf niet meer kan vragen (ik ben al mijn grootouders verloren tussen 2006 en 2016). Ik begin nu dan ook steeds meer gesprekken met mijn ouders te voeren over “vroeger”. Sterker nog, ik heb laatst ook zo’n gesprek gevoerd met mijn nicht én een tante. Ik leer steeds meer over mijn familie en ik vind het heerlijk. Als je leert over je familie leer je ook meer van jezelf, je berijpt beter waar bepaalde gewoonten vandaan komen en ook dingen waar je gevoeliger voor bent blijken dingen te zijn die al generaties terug in je familie blijken te zitten.

Dus ja, in mijn geval maakt praten mij gelukkig. Als jij nieuwsgierig bent naar anderen wil ik je dan ook bij deze uitnodigen om gewoon te vragen wat je wilt weten. Wie weet leer je nog wel iets over jezelf!

dav

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.