Waarom ik voor mezelf heb gekozen.

Vandaag een iets andere blog dan dat je van mij gewend bent. En terwijl ik dit typ denk ik, eigenlijk is het precies waar ik altijd over schrijf. Zoals je misschien hebt meegekregen heb ik afgelopen anderhalf jaar gewerkt aan het opzetten van een bedrijf samen met een businesspartner. Dat was anderhalf jaar leren, hard werken, tegen muren aanlopen, lachen, mooie momenten en ook heel veel nieuwe inzichten opdoen. Nu neem ik afscheid van dit bedrijf. Nu kies ik voor mezelf.

Voordat ik uitleg waarom ik zeg dat ik voor mezelf kies, zal ik iets meer informatie geven over die afgelopen anderhalf jaar. Eigenlijk begon het zelfs al eerder dan dat. Namelijk in 2016, bij de minor verschil maken van de opleiding Social Work. Voor mij viel heel veel op zijn plaats tijdens deze minor. Het ging over het vinden van je eigen wijsheid. Daarbij werden we dan ook uitgedaagd om zo eigenwijs en kritisch mogelijk te kijken naar de hulpverlening. Niet om de hulpverlening af te zeiken, maar om goed doordacht te kijken waar er verandering nodig was en hoe je om de regeltjes heen tot die verandering kon komen. Zodat jij het verschil kan maken. Maar een echt verschil kan je pas maken als je vanuit jouw waarden en dromen een verschil wilt maken. Daarom werd hier dan ook veel aandacht aan besteed. Zo een van de laatste opdrachten dan ook dat we onze droom werkelijkheid mochten maken, als we daarbij voor minstens 2 anderen ook een verschil zouden maken. Na lang nadenken over alle onderwerpen die ik interessant vind, kwam ik uit op een gelukstraining. Een echte reden hiervoor had ik op dat moment niet, alleen merkte ik dat ik bij het schrijven van de training zo ontzettend veel energie kreeg. Ik schreef verschillende opdrachten ’s nachts als ik eigenlijk hoorde te slapen. Maar ik kon niet slapen, ik had zo veel geweldige ideeën! Ik speelde elke avond de training in mijn hoofd af en kreeg al energie van alleen de gedachte. Tot de dag dat het zo ver was. Ik mocht de training bij een 2e jaars klas van de social work opleiding van het Vitalis college geven. Ik kende het soort student al omdat ik hier het jaar ervoor stage had gelopen. Ik wist dat ik wel wat weerstand kon verwachten, maar dat kon mij niet schelen want ik had er wél zin in! Tot mijn eigen verbazing bleek niet alleen ik er zin in te hebben, maar de hele groep ook. Mijn eigen geschreven training werd nog zo veel beter ontvangen dan ik hoopte! Er werd zelfs aangegeven dat er nog wel een vervolg achteraan mocht. Je kan je voorstellen, mijn dag kon niet meer stuk.

Hierdoor wist ik echter nog niet dat ik ook daadwerkelijk voor mijzelf kón beginnen. Pas toen mijn docent in de laatste toets zo enthousiast werd door mijn eigen enthousiasme toen ik hierover vertelde en hij zei dat ik hier echt iets mee moest doen, begon er iets te kriebelen. Ik hield die kriebel nog even vast. Ik ben nadat ik afstudeerde eerst terug naar het Vitalis College gegaan om daar nog een jaar te werken als docent. Heel het jaar bleef ik maar tegen mijn collega’s roepen dat ik iets voor mezelf wilde gaan doen, maar op het moment dat de teamleider zei dat hij mij na dat jaar los ging laten zodat ik mij hierop kon richten kreeg ik pas door hoe eng dat eigenlijk is.

Na een stressvolle zomer (2017) vol sollicitaties kwam ik in augustus nog even terug in mijn oude vertrouwde omgeving van de minor. Ik mocht helpen bij de introductie van de nieuwe lichting minorstudenten. Toen ik het met mijn docent over wat ideeën over mijn toekomst had zei hij dat ik maar is met een andere oud student van de minor, wie die dag ook aan het helpen was, moest gaan praten. Dat deed ik, en we spraken af om een keer koffie te gaan drinken. Een week, en een koffiedate later hadden we een deal. We zouden samen een business op gaan zetten. Mijn gelukstraining werd de basis en vanuit daar zouden we samen verder uitbreiden.

Ik snap dat je nu denkt, MAAR JE KENDE HAAR NOG HELEMAAL NIET!?! Klopt. En zij mij ook niet. En dit is ook precies wat heel veel mensen om ons heen dachten. Maar we hadden een klik. We voelde elkaar aan en we zaten op dezelfde lijn. Onze visies kwamen voort uit de minor. We hadden dezelfde drive om een verschil te maken in de wereld en hoe verschillend onze levensverhalen ook waren, we begrepen elkaar. Het was heel snel, heel intens, maar wel de goede intens. Het voelde vertrouwd.

Wat we alleen allebei even vergaten was dat we nog maar helemaal aan het begin stonden. We wisten nog helemaal niks van de ondernemingswereld, laat staan marketing of boekhouding. Dus met het opzetten van het bedrijf begin voor ons ook een heel proces van leren. En met leren komt groeien. Dit groeien kan zoals altijd twee kanten op gaan. Naar elkaar toe, of van elkaar af. Hoe een goede match we ook waren, en nog zijn, op persoonlijk vlak. We bleken uiteindelijk toch andere soort ondernemers te zijn. Dit is niet erg. Als je hier maar eerlijk in bent, het naar elkaar uitspreekt en elkaar ook in elkaars waarde hierin laat. Dit is gelukkig ook waar wij allebei voor kozen. We merkte allebei dat het niet meer liep zoals we er in waren gestapt. Hierin hebben we precies op hetzelfde moment, zo goed voelen we elkaar aan, voor onszelf gekozen.

Ik heb voor mijzelf gekozen omdat ik een passie heb. Ik kan mijn passie ook alleen maar op mijn manier uit voeren. Dit klinkt heel egoïstisch en misschien is dat het ook. En ik weet dat de hele ondernemerswereld tegen mij roept dat ik het anders moet aanpakken. Maar dat is niet wie ik ben, en ik ben mijn dienst. Als ik niet werk, werkt mijn dienst niet. Dus ja, in een moeilijke weg zoek ik een nóg moeilijker pad op. Maar ik heb vertrouwen. Ik geloof in mijn passie. Ik geloof in mezelf.

Oja. Dan wil je misschien ook nog wel weten wat ik doe… of in elk geval, ga doen. Ik ben coach. Ik houd mij bezig met de persoonlijke ontwikkeling vanuit de presentietheorie, positieve psychologie en het socratisch coachen. Met hier en daar misschien wat provocatief coachen, maar dat is meer wie ik ben en niet vanuit de theorie. Ik ben een observator en een onderzoeker. Ik stel je de vragen die je jezelf niet durft te stellen. Niet om je te pesten, maar omdat je er toch echt even doorheen moet. Als we alles waar we ons niet comfortabel bij voelen blijven ontwijken, blijven we stil staan. Maar waar ik al die obstakels alleen probeerde te ontwijken of doorheen probeerde te breken, ben ik er voor jou. Om jou te helpen. Jij hoeft het niet alleen te doen.

Op dit moment weet ik nog niet precies welke doelgroep het beste bij mij past. Daar begint mijn nieuwe proces van het uitzoeken hoe ik voor mijzelf kan beginnen. Als jij mij daarbij wilt helpen door een gratis coachgesprek te voeren (face to face in breda of via skype), zal ik jou helpen je bewust te maken van wat jou tegenhoud. Als coaching nog net een stap te ver is en je gewoon nieuwsgierig bent naar mijn nieuwe avontuur. Blijf me dan gewoon volgen via mijn blogs en op mijn social media!

insta: https://www.instagram.com/noinstructionsincluded/
Facebook: https://www.facebook.com/vivian.veurink
Linked In: https://www.linkedin.com/in/vivian-veurink-ba0628106/

54800414_128838648210459_3173376989720430749_n(1)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.